عنوان پروژه : ارزیابی اقتصادی صنعت بسته بندی حبوبات

(با بررسی آنالیز حساسیت و تورم)

استاد راهنما :آقای مهندس رضا عظیمی

تهيه و تنظيم : زینب منصوری نیک

رشته تحصيلي : نرم افزار كامپيوتر  

  

چکیده :

هدف از بسته بندي كردن مواد غذايي اين است كه همزمان نگهداري آنها افزايش يابد و هم مواد غذايي به طور كامل از خطر عوامل فساد دروني و بيروني و اكسايشي حفظ شود. همچنين حمل و نقل مواد غذايي بهتر و آسان تر انجام گيرد.

امروزه در اروپا و آمريكا حدود 300 نوع بسته بندي مختلف در صنايع غذايي مورد استفاده قرار مي گيرد. در آمريكا در حدود 400 هزار شركت  توليد كننده و شركت هاي خدماتي، تكنولوژي نوين بسته بندي فعاليت مي كنند. در اين كشور يك ميلويون نفر در صنعت بسته بندي مشغول به كار هستند. به طور كلي 90 درصد محصولات توليد شده، بسته بندي مي شوند. در سالهاي اخير هزينه بسته بندي در آمريكا بالغ بر 70 ميليارد دلار در سال شدده است و تخمين زده مي شود كه تا سال 2000 هزينه بسته بندي به 85 ميليارد دلار افزايش ياب. هزينه سالانه باي مواد اوليه بسته بندي در آلمان حدود 72 ميليارد مارك است. در يان كشور 6.5 درصد از كل درامد خالص سالانه، براي سبته بندي مواد غذايي هزينه مي شود. به عبارتي هزينه سرانه مواد اوليه بسته بندي مواد غذايي براي هر آلماني در سال در حدود 800 مارك است.

با افزايش توليد مواد غذايي بسته بندي شده در كشورهاي صنعتي، مي توان بسته بندي هاي غير استاندارد را نيز مشاهده كرد كه علت اصلي آن افزايش قيمت مواد اوليه بسته بندي مصرف شده نيز يكي از مشكلات ديگر در اروپا به شمار مي آيد.

در اغلب كشورهاي در حال توسعه به علت كثرت تعداد افراد خانواده (بيش از 4 نفر) و مصرف مواد غذايي به صورت تازه از يك طرف احتياج به بسته بندي نمودن مواد غذايي نبوده است. اما از طرف ريگد، براي جلوگيري از ضايعات آنها مواد غذايي استفاده از تكنولوژي نوين بسته بندي الزامي است.

در كشور ما به ويژه طي چند سال گذشته جهت نيل به خودكفايي اقتصادي و گرايش به سمت توليد و صادرات محصولات غيرنفتي،‌سياست هايي در جهت حمايت از صنايع كاشورزي و تبديلي اتخاذ شده است. كشاورزي و صنايع وابسته به آن در ايران (خصوصا با مناسب سودن شرايط آب و هوايي) مي تواند علاوه بر تأمين نياز داخلي در جهت صادرات نيز گام هاي بلندي بردارد. با توجه به اين كه حجم توليد محصولات كشاورزي مملكت ما در حدود 62 يليوت تن در سال است و با احتساب 35 درصد ضايعات (و گاهي بيشتر) خساراتي كه از اين بابت متوجه كشور مي شود در حدود 26 ميليون تن به ارزش 1500 ميليارد ريال در سال خواهد بود. يكي از عوامل مهم در ايجاد ضايعات محصولات كشاورزي محدود بودن امكانات بسته بندي (مواد اوليه بسته بندي، دستگاه هاي بسته بندي و افزايش قيمت مواد اوليه بسته بندي و دستگاه هاي مدرن) است كه در حدود 5 درصد كا خسارات بخش كشاورزي را تشكيل مي دهد.

بسته بندي كالاهاي صادراتي غيرنفتي ، چنان جدي و مسأله ساز است كه مي بايد دولت به عنوان گامي در راه توسعه صادرات، تسهيلاتي  براي وارد كردن دستگاه هاي جديد بسته بندي و مواد لازم فراهم آورد و امكانات كافي در اختيار شركت هاي صادركننده قرار دهد. ركود صنعت بسته بندي در ايران را مي توان ناشي از كمبود و گراني مواد اوليه بسته بندي و ويايل مورد نياز و كافي نبودن آگاهي صادركنندگان در اين امر دانست.